Menu Search

Volledig interview Margot van Geffen

Hockey

Ik ben door mijn zus die 3 jaar ouder is gaan hockeyen, ging altijd al bij Forward in Tilburg kijken met mijn moeder bij de training. Zo is het balletje gaan rollen. Daar ben ik bij de benjamins begonnen toen ik werd uitgenodigd toen ik nog niet mocht hockeyen. Toen ik 6 was ben ik begonnen. Rond mijn 14e toen mocht ik met Dames 1 al meetrainen tussen al die grote mensen, dat was best wel eng. Dat deed ik toen samen met een vriendinnetje. Met haar speel ik nog altijd samen. Toen ik 20 was ging ik naar Den Bosch. Toen ik 16 was speelde ik Hoofdklasse met Forward, toen zat ik ook in Jong Oranje. Toen ging ik 2 jaar naar Rotterdam, wat niet helemaal was wat ik zocht. Nu ben ik 5 keer landskampioen in 6 jaar bij Den Bosch.

Training

We trainen vanaf nu elke dag twee keer. 29 mei gaan we intern naar Spa Zuiver in Amsterdam. Dan spelen we de Rabo Series tegen Engeland op kleine hockeyclub Athene. Dan trainen op SCHC. 10.00-12.00 trainen. Dan lunch en rust is van 12.00 – 15.00. Ik kan niet zo snel slapen in de middag, doe wel mijn ogen dicht. Ga altijd liggen op bed, zeker 1,5 uur. Als ik in slaap val dan is het 30 minuten. Heerlijk om tussen de training door even te gaan liggen. Dan 16.00 tot 18.00 trainen. We doen ook aan Pilatus met het team. Kracht/Pilatus en veldtraining.

Rust

Ik heb een hele nieuwe Auping Boxspring, grijs/groenig van kleur. Ik slaap op een harde matras met extra zonering bij mijn schouders, die vrij groot zijn voor wat zachtere steun.  Daar zakt ie wat meer in. Ik slaap ook eigenlijk altijd op m’n zij. Dat bed is echt heaven on earth. Ik sta ook uitgeruster op in vergelijking met mijn vorige bed. Ik moet minimaal 8 uur slapen per nacht. Ik lig er meestal tussen 22.30 naar bed. Ik word altijd tussen 7 en 8 wakker heel vaak zonder wekker. En als ik mijn wekker zet word ik er vlak voor uit mezelf wakker. Ik kan op zich best goed tegen minder slaap. Uitslapen is niet echt mijn ding. Een half uurtje maximaal. Ik zit nu 5 jaar bij Oranje en ben eigenlijk al die 5 jaar basisspeelster. Ik ben de afgelopen jaren meer aandacht gaan besteden aan rust. Ik ben best extravert en druk van mezelf. Ik merk ook hoe ouder je wordt en hoe meer je gaat trainen, hoe meer rust je nodig hebt. Ik vind het heel fijn dat we nu die structurele rust krijgen. Je lichaam heeft die rust ook echt nodig om die intensieve arbeid te kunnen leveren.

Afspreken met vriendinnen, lunchen, en hot yoga (bykram) samen met Eva de Goede en Maartje van de Vis. Heel fijn om daar zo individueel met die oefeningen voor je spieren mee bezig te zijn. Je krijgt er ook minder blessures van. Ik doe dat 1 keer in de week. En af en toe een boek. Nu ben ik bezig met een boek over de bomaanslag in Bali een paar jaar geleden, waar ik laatst op vakantie was.

Op weg naar Rio

Olympisch Dorp, mijn tweede keer. Goud in Londen. Ik zou wel willen weten hoe het nog een keer voelt. Ik neem zeker oordopjes mee. Ik hoop ook op fijne bedden. De bedden in Londen en de dekens waren erg klein! Ik neem ook een lapje voor mijn ogen mee. Ik ga deze keer ook mijn eigen kussen meenemen. De kussens zijn heel vaak een probleem. Ik heb een traagschuim kussen en die gaat lekker mee.

Ik ben nog nooit zo fit geweest als nu. Mijn bilpees-probleem is verholpen en sindsdien vlieg ik over het veld. We spelen met een kastje op ons rug achterop in ons sport-bh. We zitten tussen de 11 en 15 kilometer per wedstrijd. Ik zit aan de 15 kilometer kant. Maar met heel veel interval-werk dus, veel sprints. Spits speelt 6 op 6 af en ik als verdediger speel 6 op 2 of 3 af. Om weer volle bak gas te geven. Hij meet ook de snelheid waarmee je sprint. In mijn geval is dat 26 km/u, dat is best hard. De data wordt uitgelezen na de wedstrijd als input voor de staf. Maximale hartslag, kan bijna naar de 200 gaan bij mij.

Rituelen

Als ik ga omkleden voor een wedstrijd luister ik altijd muziek. En dan spring ik rond in de kamer. Gek doen en los gaan om even de zenuwen eruit te dansen. Meestal op carnavalskrakers hahaha. Veel terugkerende nummers zijn Let it Be van The Beatles maar dan van Het Feestteam. Laat maar Waaien van de Lawineboys. Deze muziek luister ik echt altijd voor elke wedstrijd, op mijn club of een interland. En vooral die Let it Be is dan wel favoriet, ook draai ik het in de kleedkamer bij Den Bosch dus het team geniet mee. Ook doe ik altijd haarlak in van Lidewij Welten. Die brengt geluk. Dat doet ze zelf ook en dat brengt geluk, voor elke wedstrijd. Met inlopen trek ik altijd eerst mijn linker scheenbeschermer aan en dan mijn rechter, ook altijd eerst mijn linkerschoen. Soms worden al die rituelen ook best wat veel.

Ik kan best zuigen bij mijn directe tegenstanders. Ga af en toe even per ongeluk express op hun voet staan als de bal niet in de buurt is ofzo. Ik ben niet echt een prater, maar wel irritant zijn in fysieke duels. Dat doe ik niet altijd, maar dat gebeurt in het heetst van de strijd. En dan kan je weleens een sneer verwachten dat vind ik grappig. Ik zou niet graag tegen mezelf willen hockeyen.

Vaak maak ik voor aanvang van een wedstrijd een banaanpannekoek. Beslag van eieren, banaan en havermout. Met blauwe bessen. Ik neem ook altijd mijn eigen granola mee met Oranje. Lekker in de yoghurt van het hotel. Met wat vers fruit erbij, nootjes, zaadjes.

Dit jaar draait om Rio. Ik krijg er kriebels aan als ik eraan denk. Het gaat nu heel snel. We hebben grote kans op Goud. We zijn de beste van de wereld en dat moeten we laten zien. We willen het hoogst haalbare. We gaan voor het hoogst haalbare. In de finale tegen Argentinië of Australië. En als outsider zie ik de Verenigde Staten, let op hen! Janneke Schopman is daar assistent-bondscoach. Beetje jammer dat zij onze tegenstanders sterker maakt hahaha.

Ik kan heel slecht tegen mijn verlies. Ik kan er een paar dagen boos om zijn. Ik kan dat heel moeilijk loslaten. Je doet er alles voor en dan verlies je, dat vind ik echt moeilijk. Eenmaal bezig in een toermooi kan ik een verliespotje wel beter schakelen, je kan het nog goed maken. Maar tweede worden in een toernooi vind ik echt zo moeilijk.

Roger Federer was mijn idool. Wat een held. Hoe sterk hij mentaal is. En zo technisch. Daar heb ik echt grote bewondering voor.